ای که از کوچه ی معشوقه ی ما می گذری
برحذر باش که سر می شکند دیوارش
بعضی ها معتقدند که انسان از خاک خلق شده اما مرد فقير ديوانه اي هم هست كه از عضله و خون درست شده از عضله و خون وپوست و استخوان و از مغزي ضعيف و پشتي قوي مرل تره ويس اي انسان ها از راه هايي مي رويد كه روندگان آن بسيارند. از راه هايي برويد كه روندگان آن كم اند. چرا كه تاريخ تكامل از كساني است كه خودشان راه تازه انتخاب كرده اند يا راه هايي را انتخاب كرده اند كه هنوز انسان ها و توده ي مردمي كه هميشه دنباله رو هستند و هميشه ديگران برايشان فكر مي كنند از اين راه نمي روند. انجيل ممكن است كه لباس و زبان و آداب و رسوم و معتقدات مردم عوض شود ولي حماقت آن ها عوض نخواهد شد در تمام اعصار مي توان به وسيله ي گفته ها و نوشته هاي دروغ مردم را فريفت. زيرا همان طور كه مگس عسل را دوست دارد مردم هم دروغ و ريا و وعده هاي پوچ را هرگز عملي نخواهد شد را دوست مي دارند.تا انسان فاسد نشود زندگي ساده گذشته اش كه توام با سعي و تلاش و هم نوع دوستي بوده در نظرش حقير جلوه انسان چون از روي فطرت موهوم پرست است پيوسته به آينده اميدواري دارد و تصور مي كند كه آينده بهتر از گذشته خواهد شد و يكي از علل بدبختي انسان همين است كه آزمايش هاي تلخ گذشته عبرت نمي گيرد و مي انديشد آينده به همان دليل كه هنوز نيامده بهتر از گذشته خواهد بود. انسان در زير نور خورشيد به طور كلي تغيير ناپذير نيست و صدهزار سال ديگر انساني كه به وجود مي آيد همان انسان امروزي است ولي شايد لباس و طرز آريش سروريش و كلمات او تغيير كند فقط يك چيز انسان هرگز تغيير نخواهد كرد و آن هم حماقت اوست وصدهزارسال ديگر انساني كه به وجود مي آيد مانند انسان دوران ما و آن هايي كه قبل از ما در دوره اهرام مي زيستند احمق خواهد بود و او را هم مي توان با دروغ و وعده هاي بي اساس فريفت براي اينكه انسان جهت ادامه حيات محتاج تا جهان باقي است نوع بشر احمق خواهد بود و فريب دروغ و وعده هاي بي بنيان را خواهد خورد منتها در هر دوره به مقتضاي زمان يك نوع دروغ به او خواهند گفت و با يك عنوان جديد و عده هاي بي اساس به او خواهند داد.ايمان به دروغ و وعده هاي موهوم طوري با بشريت آميخته شده كه انسان افسانه را بر وقايع حقيقي ترجيح مي دهد
آن كه دوستش داريم همه گونه حقي بر ما دارد
حتي حق آن كه ديگر دوستمان نداشته باشد
نمي توان از او رنجشي به دل گرفت،بلكه تنها بايد از خود رنجيد
كه چرا بايد آنقدر شايسته ي محبت نباشيم كه دوست ما را ترك كند
و اين خود درد كشنده اي ست...!
رومن رولان
.........................
گرچه از كوي وفا گشت به صد مرحله دور
دور باد آفت دور فلك از جان و تنش...!
